โรคไข้ดิน หรือ เมลิออยด์สิส (Melioidosis)

                คือโรคติดเชื้อแบคทีเรีย Burkholderia pseudomallei ที่พบได้ในดินและน้ำ โดยเฉพาะในฤดูฝน เชื้อเข้าสู่ร่างกายผ่านการสัมผัสดิน/น้ำ ลุยโคลน สูดดมฝุ่น หรือดื่มน้ำปนเปื้อน ทำให้เกิดอาการไข้สูง ปอดอักเสบ หรือแผลฝีหนอง รุนแรงถึงขั้นติดเชื้อในกระแสเลือดข้อมูลสำคัญ โรคไข้ดิน (อัปเดต 2569)สถานการณ์: พบระบาดหนัก มีผู้ป่วยสะสมจำนวนมาก โดยเฉพาะในภาคตะวันออกเฉียงเหนือสาเหตุ: แบคทีเรียที่อยู่ในดินและน้ำตามธรรมชาติอาการ: ไข้สูงเฉียบพลันหรือเรื้อรังนาน 2-3 วันโดยไม่ทราบสาเหตุ, ไอ, หายใจลำบาก, ปวดบวมตามข้อ, หรือแผลเรื้อรังกลุ่มเสี่ยง: ผู้ป่วยโรคเบาหวาน, โรคปอดเรื้อรัง, โรคไต, และผู้มีภูมิคุ้มกันต่ำวิธีป้องกัน:สวมรองเท้าบูทและถุงมือขณะลุยโคลนหรือทำงานเกษตรหลีกเลี่ยงการสัมผัสดินและน้ำโดยตรงหากมีบาดแผลล้างตัวให้สะอาดหลังลุยโคลนดื่มน้ำต้มสุกและรับประทานอาหารที่ปรุงสุกใหม่การรักษา: ต้องรีบพบแพทย์ทันทีเมื่อมีอาการ และได้รับยาฆ่าเชื้อที่ตรงกับโรค